هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از عشق، رنج‌های عاشقانه، ناامیدی و بی‌عدالتی در عشق سخن می‌گوید. شاعر از درد عشق، بی‌وفایی معشوق، و ناعادلانه بودن رفتار او شکایت می‌کند و در عین حال به مفاهیمی مانند حیات، مرگ، و بخشش اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و مرگ نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.

شماره ۱۵۴ - زیر تیغ ابرویش صد مثل من گر سر دهد

زیر تیغ ابرویش صد مثل من گر سر دهد
بهر کشتن معجز لعلش حیات از سر دهد ۱

خواهم از لعلش به صد زاری اگر آب حیات
در گلوی تشنه ام آب از دم خنجر دهد ۲

در خرابات مغان پیمانه گر قسمت کند
غیر را رطل گران بخشد مرا ساغر دهد ۳

بی گنه بنواخت ما را نز مسلمانی است این
کین چنین دشنام بیجا کس نه با کافر دهد! ۴

نکهت روی گلش با ما نمی دارد روا
لیک چون با دیگران از گلشن دل بر دهد! ۵

غیر ما را همچو ناصح حرف ها گوید به خیر
در سئوال من ولی پاسخ ز شور و شر دهد! ۶

دفتر جرم رقیبان محو سازد صد هزار
بی سبب از قهر با طغرل دو صد دفتر دهد! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - تا شعاع مهر از جیب تو روشن می شود
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - نرگس مست تو آلوی هراتم ندهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.