شماره ۱۶۴ - تا شنیدم از صبا افسانه های زلف یار

تا شنیدم از صبا افسانه های زلف یار
سایه شمشاد را در باغ کردم اختیار ۱

نیست اندر دفتر هستی حساب دیگرم
بس که می باشد شب هجرش به من روز شمار ۲

آرزو کردم ولیکن بخت بد یارم نشد
سرمه ای از گرد دامانش به چشمم انتظار ۳

در پی هر صبح عشرت شام کلفت توأم است
نیست اندر باغ امکان یک گلی بی نیش خار ۴

کرده از طرف چمن نیرنگ صحاف ازل
از رگ گل رشته شیرازه جزو بهار ۵

از توکل بادبان کشتی امید کن
بس که پیدا نیست در موج محیط غم کنار ۶

کی دل صدپاره ام از مومیا گردد درست
یاد چشمش بشکند گر ساغر رنگ خمار؟! ۷

آنقدر داغ تمنای خیالش گشته ام
نیست مانند دلم امروز باغ لاله زار ۸

تا صفای عارض او عرض جوهر می کند
دیده آئینه را نبود به جز حیرت شعار ۹

میوه ای از باغ وصلش کی رسد آسان به کف
تا نگردد دانه اشک تو چون یاقوت نار؟! ۱۰

بر لب کوثر ز جوش سبزه روشن می شود
نسخ تعلیق خط ریحانش از خط غبار ۱۱

وه چه خوش گفتست طغرل شاه اورنگ سخن
شد سفید آخر ز مویم کوچه های انتظار! ۱۲