شماره ۱۸۳ - با زخم تغافل ز لب یار دوا پرس

با زخم تغافل ز لب یار دوا پرس
ز ابروی کجش واقعه قد دو تا پرس ۱

افسانه زلفش که بسی دور و دراز است
کوته کنم این قصه تو از باد صبا پرس ۲

با جوهر تیغش مزن از عرض وفا دم
احوال شهیدان وی از رنگ حنا پرس! ۳

قانون محبت که بری از بم و زیر است
عشاق به هر ساز که دیدی ز نوا پرس ۴

قاصد به تو هر کس که کند عرض نیازی
لیکن ز من البته به تکرار جدا پرس! ۵

آسوده دلان دشمن غم های جهانند
هر نکته که از دوست بپرسی تو ز ما پرس ۶

کس نیست کند معرفت دشت جنون را
این خار ره عشق تو از آبله پا پرس ۷

منع کرم خویش کنی چند ز ابرام؟!
ای جبهه گیره کرده تو از دست دعا پرس! ۸

هر کس نبود محرم اسرار محبت
گر همدم مجنون شدی از درس وفا پرس ۹

بی عرض طمع نیست سویش حاجت هر کس
ای باد گرش دیدی ز من بهر خدا پرس! ۱۰

طغرل شده ام ششدر این مصرع بیدل
راهی که به جائی نرسد از همه جا پرس ۱۱