هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، معرفت، جدایی و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، از ناپایداری دنیا، درد فراق و ارزش عشق حقیقی می‌گوید و مخاطب را به تفکر و درک عمیق‌تر از این مفاهیم دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۱۸۴ - آهنگ کوهسار تو از گوش کر مپرس

آهنگ کوهسار تو از گوش کر مپرس
تشویش پای آبله از نیشتر مپرس! ۱

از مهر سوی ذره توانی تو راه برد
گر خوی یار دیده ای وضع شرر مپرس! ۲

در عصر و شام طره او خفتنت قضاست
کردی اداء ولی ز قضا این قدر مپرس! ۳

عشاق را به راه محبت دلیل نیست
ای بی خبر ز عشق تو از ما خبر مپرس! ۴

فرق است در میان من و دل هزار سنگ
دل می رود ز خویش مرا از سفر مپرس! ۵

روشن ز شب حکایت خورشید کی شود؟!
خفاش را که دیدی حدیث سحر مپرس! ۶

زنهار از اشارت شمشیر ابرویش
از سرگذشت ما و تو دیگر سپر مپرس! ۷

اکسیر رتبه تو به قدر عیار توست
ای داغ کیمیا تو ز مس قدر زر مپرس! ۸

شهد است درس معرفت سوی انگبین
حرفی شنیدی از لبش از نیشکر مپرس! ۹

طغرل کشا به مصرع بیدل تو چشم را
تعبیر خوابت اینکه شنیدی دگر مپرس! ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - با زخم تغافل ز لب یار دوا پرس
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - می روم از خویش هر ساعت ز دنبال نفس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.