هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و جنون ناشی از آن سخن می‌گوید. او با توصیف زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود، از احساسات عمیق و آشفته‌اش می‌نویسد. استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشاره به مفاهیمی مانند جنت، شفق، و مجنون، نشان‌دهنده‌ی عشقی آسمانی و رنج‌آور است. در پایان، شاعر به بیدل اشاره می‌کند و از تلاشش برای حفظ بقایای عقل در دریای عشق می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و از استعاره‌های پیچیده استفاده می‌کند که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند جنون عاشقانه و رسوایی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامناسب باشد.

شماره ۲۳۶ - کتاب عشق می خوانم کنون فهم سبق کردم

کتاب عشق می خوانم کنون فهم سبق کردم
به استاد خرد بی جا ازین مبحث نطق کردم ۱

همی کردم به کلک فکر تحریر جمال او
به وصف نوبت رخسار او گل در طبق کردم ۲

ازان روزی که بنمودم به جنت نسبت کویش
ز خجلت آب گشتم خویش را غرق عرق کردم ۳

نمودم من قضای سنت پیشین خود دیگر
به زیر شام زلفش روی او فهم شفق کردم ۴

کمر چون خامه بربستم به توصیف سراپایش
قلم در شهد مضمون لبش افتاد شق کردم ۵

بسی خلق جهان بنوشته شرح نسخه حسنش
من اندر مصحف رویش ز برگ گل ورق کردم ۶

مپرس از رأیت منصوری این داروگیر من
همین بس شاهدم در عشق او دعوای حق کردم ۷

ز درس عشق او با من نشد غیر از جنون حاصل
چو مجنون خویش را رسوای عالم زین سبق کردم ۸

چه خوش گفتست طغرل حضرت بحر سخن بیدل
به ساغر آب روئی داشتم سد رمق کردم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۵ - خجالت مایه ام وضع پریشانیست بنیادم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۷ - به مضراب دگر قانون عشقت ساز می کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.