هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق و حالات روحی اوست. شاعر از عشق، جنون، رنج‌های عاشقی و جستجوی معنا در زندگی سخن می‌گوید. استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'عنقا'، 'خیال محبس' و 'زلف شبرنگ' نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و تفکرات شاعر است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۴۶ - ندانم از چه استاد ازل کردست تخمیرم

ندانم از چه استاد ازل کردست تخمیرم
که شد شهپر پرواز عنقا کلک تصویرم! ۱

شبی چون زلف رفتم در خیال محبس رویش
همین افسانه دورست خواب صبح تعبیرم ۲

چه می پرسی به مجنون نسبت رسوائی ما را
توان رمز جنون فهمید از ساز بم و زیرم! ۳

به رنگ بی خودی چون ناله می خواهم روم سویش
خیال حلقه آن زلف شبرنگست زنجیرم ۴

درین وادی غبار جرأتم ز آرام رم دارد
که چون وحشت به زیر سایه مژگان نخچیرم ۵

سمند ناله ای در زیر بار سرمه کی ماند!
به قلاب نفس از راه خاموشی زمینگیرم! ۶

خدنگ فکر من باشد حریف هر نشان طغرل
تو پنداری که از بال رسا آمد پر تیرم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۵ - ز معمار خرابی بس که همچون گنج معمورم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۷ - بساط هستی خود را به راهت خاک می سازم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.