شماره ۲۸۹ - یاد ایامی که سوی ما خرامی داشتی

یاد ایامی که سوی ما خرامی داشتی
با کف از میخانه الطاف جامی داشتی! ۱

از بهار عارضت نظاره ام می چید گل
چون نگه در خانه چشمم مقامی داشتی ۲

انجمن آرای بزم ما حدیث وصل بود
حیف گفتاری که زان شکر به کامی داشتی! ۳

از طریق و شیوه عهد و وفا گشتی برون
با مروت بین خوبان گر چه نامی داشتی ۴

مژده و پیغام قاصد بود انفاس مسیح
از لب جانبخش با ما گر پیامی داشتی! ۵

خاص بود مرعام را و عام بود مر خاص را
از نوازش ها که لطف خاص و عامی داشتی ۶

کلبه ما طغرل از خورشید پرتو می زند
سوی این کاشانه گویا سیر بامی داشتی! ۷