شماره ۲۹۲ - با لب لعل تو طوطی نکند هم سخنی

با لب لعل تو طوطی نکند هم سخنی
بگذرد پیش تو از دعوی شکرشکنی ۱

سنبل زلف تو را باد پریشان سازد
بشکند عنبر سارائی و مشک ختنی! ۲

گر چه ابروی تو شد قبله اسلام ولی
بت بتخانه چین و صنم اهرمنی! ۳

سرخی بیره تنبول لبت را دیده
خون حسرت خورد از رشک عقیق یمنی! ۴

هیچ در باغ جهان گل نبود چون رویت
ای گل باغ لطافت ز کدامین چمنی؟! ۵

دهنت وقت سخن گر گهر افشان گردد
نرخ خرمهره شود قیمت در عدنی! ۶

به من آمد ز قضا ختم تمامی سخن
ختم شد با تو چنان دعوی سیمین ذقنی ۷

غنچه در باغ اگر لعل لبت را بیند
نزند لاف به پیش تو ز کوچک دهنی! ۸

گر چه ننگ است تو را عاشقی طغرل ما
به خدا شکر کنم زان که تو معشوق منی! ۹