شمارهٔ ۱۱ - تتبع امیر خسرو در طور خواجه حافظ

کی به چشم آرم لباس و مسند شاهانه را
من که خواهم دلق فقر و گوشه میخانه را ۱

طایر فرخنده عیش است رام نقل و می
از پی صیدی چنین میریزم آب و دانه را ۲

بهر ما دریا کشان باید که سازد می فروش
از تغارش جام را وز خم می پیمانه را ۳

خویش را کشتم چو می کردی علاجم ای حکیم
هر که را باشد خرد چون می دهد دیوانه را ۴

مستی آرد بوی خاک میکده ای پیر دیر
گویی اندودی به لای باده این کاشانه را ۵

غفلت آرد واعظا در دل مسلسل گفتنت
ساختی گویا ز بهر خواب این افسانه را ۶

یک دمم با یاد نی احباب آید نی رقیب
چون بگنجد آشنا کی ره بود بیگانه را! ۷

کلبه ام صد رخنه از سنگ حوادث کرد چرخ
بر سرم خواهد فکندن گویی این ویرانه را ۸

جان فدایت سازم ای فانی اگر خواهی رساند
وقت جان دادن به سر وقتم دمی جانانه را ۹