خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از فانی بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از عشق و اشتیاق خود می‌گوید، از درد فراق و شادی وصال سخن می‌راند، و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که عشق، او را از غم و شادی‌های دنیوی رهانیده است.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کار رفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.

بعد عمری کافکند گردون بکوی او مرا
سیل اشک شادمانی هی برد زان کو مرا

گاه چشم آید گران در کفه عشقم ز غم
کوه فرهادش اگر یک سو نهی یک سو مرا

رو براهت بسکه سودم هر دو خونین گشت و ریش
وه که سویت آمدن را نیست راه رو مرا

بوی مشکین طره ات تا در دماغ من رسید
گه کند بیحال و گه آرد بحال آن بو مرا

بسکه آن بدخوی تیغ بیدریغم راند ساخت
زین رعایت های مفرط همچو خود بدخو مرا

منکه غرق می شدم ز اقبال پیر میکده
محتسب این دم کجا یابد بجست و جو مرا

فانیا نابودم اندر یار و باشد جای شکر
کز غم و شادی مبرا ساخت عشق او مرا

«امیرعلیشیر نوایی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir