شمارهٔ ۴۱ - مخترع

ساقیا باده چو ریزی به قدح بهر طرب
کی طربناک شوم گر نرسانیش به لب ۱

عجب آن نیست که از لعل تو یابیم حیات
بی لبت اینکه بود زندگی اینست عجب ۲

زر خرید تو بود یوسف مصری در حسن
نسبت بنده به شه نیست بجو ترک ادب ۳

طلب نقطه ی موهوم دهانت کردم
خردم گفت که آنجا که نباشد مطلب! ۴

عرق آن ذقن است آب خضر کز لب او
گشت مایل به ترشح سوی چاه غبغب ۵

عقل کز عشق گریزد چه تعجب باشد؟
پیر عقل است بر عشق چو طفل مکتب ۶

ز قلندروشی است این سر و پا برهنگی
کفش و دستار به می جمله کزو شد امشب ۷

سبب رفعت دونان ز فلک جستم گفت:
سبب این دان که نیارند ز ما جست سبب ۸

زند می خواره که در دیر شرابش قوت است
قربتش جستن فانی است ز قرب مشرب ۹