شمارهٔ ۴۸ - در طور خواجه

منم و میکده و مغبچه مست امشب
هر دم از مستی او داده دل از دست امشب ۱

چون پری هر نفس از جلوه مستانه او
کرده چون اهل جنون نعره پیوست امشب ۲

دست چون طره گهی بر ذقنت کرده دراز
که چو گیسو شده زیر قدمش پست امشب ۳

ممکنم نیست خلاصی ز دو زلفش که شدست
دل بهر حلقه ازان سلسله پابست امشب ۴

شمع آن چهره چو پروانه وجودم را سوخت
تا نگویی اثر از هستی من هست امشب ۵

بت ترسا میم از میکده چندان بنمود
که دل شیفته از ننگ خودی رست امشب ۶

هوش تا روز چرا رو ندهد فانی را
این چنین کز کف آن مغبچه شد مست امشب ۷