هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان بنده‌ای است که خود را در برابر معشوق (یا خداوند) کوچک و نیازمند می‌بیند. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، از عشق، فنا، و وابستگی خود به معشوق سخن می‌گوید. او از خاکساری خود، لطف بی‌کران معشوق، و تأثیر نغمه‌های روح‌افزای او می‌سراید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.

شمارهٔ ۶۱ - تتبع خواجه

قدم به کلبه ام از لطف بیکرانه تست
که بنده بنده تو بود و خانه خانه تست ۱

شب بکوی وی ای دل چه ها فتاده که روز
به شهر و کوه و دمن خلق بر فسانه تست ۲

گدایم و تو غنی ای جوان باده فروش
زکاتی از همه خم ها که در خزانه تست ۳

ز خاک پای تو شد روشنم نظر که مرا
سواد دیده چو گل میخ آستانه تست ۴

درامدی به دلم مست و تیغ ظلم به دست
کنون بهر سوی دل بنگرم نشانه تست ۵

صدای نغمه ات ای مطرب او فتاد به دیر
که پای کوبی رندان ازان ترانه تست ۶

ز هر مراد که دورند بیدلان ای چرخ
چون بنگرند به یک حیله یا بهانه تست ۷

به عشق مغبچگان تا فتادی ای فانی
سرود راه فنا نغمه مغانه تست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۰ - تتبع خواجه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۲ - تتبع شیخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.