شمارهٔ ۶۴ - ایضا له

در میکده صلاح و ورع در شماره نیست
آنجا جز آنکه باده بنوشند چاره نیست ۱

حال مآل دردکشان گرچه شد نهان
احوال اهل صومعه هم آشکاره نیست ۲

شد این کنار بحر سرشکم کنار من
وین طرفه تر که آن طرفش را کناره نیست ۳

گر پاره ساخت تیغ جفای فلک دلم
کو دل که از جفای فلک پاره پاره نیست؟! ۴

خواهی چو قلب لشکر عشاق را شکست
هویی بس است حاجت طبل و نقاره نیست ۵

بر خود مخند عقل خرف از برای آنک
در شهر عشق پیر خرد هیچکاره نیست ۶

فانی به یک نظر به تو چشم از حیات دوخت
حاجت به چشم دوختن اندر نظاره نیست ۷