هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، رهایی از تعلقات دنیوی، و ارزش معنوی میپردازد. شاعر از اهمیت رهایی از دغدغههای مادی و پیوستن به راه عشق و معنویت سخن میگوید. همچنین، به انتقاد از ریا و تظاهر در خانقاهها اشاره میکند و ترجیح دادن راه صوفیان و رندان را بیان مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات به رندی و میکده ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شمارهٔ ۶۵ - ایضا له
در دهر هر که دامن پیر مغان گرفت
بهر نجات دامن او می توان گرفت ۱
نبود دگر ز خفت دور فلک غمش
آن کاو به کوی میکده رطل گران گرفت ۲
دل داشتم نگه ز وی اما به عشوه ای
دانم گرفت لیک ندانم چسان گرفت ۳
آنک او متاع هر دو جهان داد وصل یافت
گفتن توان که در ثمین رایگان گرفت ۴
در خانقاه غیر ریا چون ندید دل
شد سوی دیر و مذهب رندان ازان گرفت ۵
خون دلم که روی زمین را گرفته بود
نبود شفق که دامنه آسمان گرفت ۶
فانی به وصل دوست ازان روز راه برد
کو ترک هوش و عقل و دل و خانمان گرفت ۷
بهر نجات دامن او می توان گرفت ۱
نبود دگر ز خفت دور فلک غمش
آن کاو به کوی میکده رطل گران گرفت ۲
دل داشتم نگه ز وی اما به عشوه ای
دانم گرفت لیک ندانم چسان گرفت ۳
آنک او متاع هر دو جهان داد وصل یافت
گفتن توان که در ثمین رایگان گرفت ۴
در خانقاه غیر ریا چون ندید دل
شد سوی دیر و مذهب رندان ازان گرفت ۵
خون دلم که روی زمین را گرفته بود
نبود شفق که دامنه آسمان گرفت ۶
فانی به وصل دوست ازان روز راه برد
کو ترک هوش و عقل و دل و خانمان گرفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۴ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۶ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.