شمارهٔ ۸۴ - ایضا له

مانده در کوی مغان تا ابدم عاشق و مست
که شدم شیفته مغبچگان روز الست ۱

سر نهم پیش قدح همچو صراحی هر دم
در خرابات مغان تا شده ام باده پرست ۲

رفتم از دست ز تشویر خمار ای ساقی
لطف باشد به یکی جرعه گرم گیری دست ۳

آن میان هست در آغوش و کسی گوید نیست
وان دهن نیست به گفتار و تو پنداری هست ۴

دلم ای مغبچه مشکن که درین دیر کهن
هست بد مست هر آن شوخ که او جام شکست ۵

قامتم خم شده از خدمت رندان در دیر
پیر از بس سبوی باده بدوشم که نشست ۶

زاهدا چند ریاضت کشی اینک فانی
خورد یک جام فنا وز خودی خود وادست ۷