شمارهٔ ۸۶ - تتبع خواجه

ز بحر چرخ بکشتی عمر صد خلل است
دواش بحر شراب و سفینه غزل است ۱

می رقیق چو نقد حیات بی مثل است
بت شفیق چو عمر عزیز بی بدل است ۲

به وصل او ندهم راه احتمال ای عشق
اگر چه پیش خرد این فسانه محتمل است ۳

حدیث رند خرابات نیست جز تسلیم
که اهل خانقه است آنکه سربسر جدل است ۴

رو ای فقیه که باشد فنا نتیجه عشق
ولیک عشق به دل نشاء می ازل است ۵

امید قطع کن ای مرغ دل ز گلشن دهر
که دام طایر قدسی ز دشته امل است ۶

ز قطع راه فنا وصل یافتی فانی
بلی مراد درین راه در خور عمل است ۷