شمارهٔ ۹۵ - تتبع خواجه

تا کوثر و فردوس ره دور و دراز است
وان عیش غنیمت که در میکده باز است ۱

از ناز مران رخش پی قبل که هر سو
بر خاک ره افتاده سر اهل نیاز است ۲

بنگر به حباب می گلرنگ که در دور
چون دیده محمود به دیدار ایاز است ۳

زلف تو مگر هست شب هجر و ره عشق
کان تیره و این جمله نشیب است و فراز است ۴

بر دوش من آن داغ سبوی می رندی
بر دوخته از شقه اقبال طراز است ۵

گر دیده بود پاک نظر بر رخ شاهد
از سالک ره عین حقیقت نه مجاز است ۶

در خانقه از نکته توحید چه گویم
چون رند خرابات مغان محرم راز است ۷

افلاک به یک صدمه که در عشق ازل دید
سرگشته چنین تا به ابد در تک و تاز است ۸

فانی نشده غرقه به می بت چه پرستی
در میکده ناکرده طهارت چه نماز است؟ ۹