شمارهٔ ۱۱۹ - تتبع خواجه

کسی که ملک دلش کرد خیل غم تاراج
پی عمارت آن غیر باده نیست علاج ۱

جنون و عشق بتان باعثم به رسوائیست
کجاست می که مهیا شدست مایحتاج ۲

به کوی عشق میان گدا و شه فرق است
که پیش یار خود آن یک سرافکند این تاج ۳

عوض به جام می لعل چیست ملک دلم
چه جوهر است که هستش بها به ملک خراج ۴

بیا به میکده زاهد که می معالج شد
ترا به خبط دماغ و مرا به ضعف مزاج ۵

چو فانی آمده محتاج و تو به حسن غنی
زکات را به سپارش نباشدش محتاج ۶