هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند نسیم صبح، دریا، موج و باده برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده میکند. شاعر با تصاویر زیبا و استعارههای پیچیده، حالات عاطفی و فلسفی خود را بیان میکند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم کامل داشته باشد.
شمارهٔ ۱۲۰ - مخترع
نسیم صبح نمود از تغار صهبا موج
چو باد شرطه که آرد ز روی دریا موج ۱
به باده زورق می را گر افکنی باشد
چو کشتی ای که به دریا روان بود با موج ۲
پی هلاک حریفان ز حله دختر رز
نموده هر طرف از لاله رنگ خارا موج ۳
شبی که بود برش غیر مردم از غیرت
ازان سبب که فکندم به بحر سودا موج ۴
ز چین ابرو و چاه ذقن فرو گشتم
چرا که هست ز گرداب غرقه ها تا موج ۵
مگر برآوردم از بحر باده موج کرم
غریق را نبرد بر کنار دریا موج ۶
نگر به بحر فنا شرح حال فانی خوان
ازان خطوط که سازد ز لجه پیدا موج ۷
چو باد شرطه که آرد ز روی دریا موج ۱
به باده زورق می را گر افکنی باشد
چو کشتی ای که به دریا روان بود با موج ۲
پی هلاک حریفان ز حله دختر رز
نموده هر طرف از لاله رنگ خارا موج ۳
شبی که بود برش غیر مردم از غیرت
ازان سبب که فکندم به بحر سودا موج ۴
ز چین ابرو و چاه ذقن فرو گشتم
چرا که هست ز گرداب غرقه ها تا موج ۵
مگر برآوردم از بحر باده موج کرم
غریق را نبرد بر کنار دریا موج ۶
نگر به بحر فنا شرح حال فانی خوان
ازان خطوط که سازد ز لجه پیدا موج ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۹ - تتبع خواجه
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - چیست دانی ناله مرغ سحر هنگام صبح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.