هوش مصنوعی:
این متن به توصیف حالات و رفتار رندان (اهل عیش و نوش) میپردازد که با عزمی راسخ به کوی مغان میروند و دین را فدای می و خوشی میکنند. آنها با از دست دادن ایمان، به دنبال لذتهای زودگذر میروند و با نوشیدن می، شادی و نشاط را در خود ایجاد میکنند. متن همچنین به فانی بودن دنیا و گذر عمر اشاره دارد و عشقبازی را به عنوان تجربهای پاک و ارزشمند توصیف میکند.
رده سنی:
18+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم مرتبط با آن، مناسب برای سنین بالاتر است.
شمارهٔ ۱۳۷ - تتبع خواجه
رندان که عزم سیر به کوی مغان کنند
دین بهر می و چو مغبچه جوید چنان کنند ۱
ایمان چو باختند بزنار زلف او
آنگه سبک نشاط به رطل گران کنند ۲
سرخوش چو بهر عیش کله گوشه بشکنند
نقل طرب ز انجم هفت آسمان کنند ۳
می از سفال دیر چو مستانه در کشند
خورشید زرنگار سپهرش کمان کنند ۴
باده خور تا زنده ای کز بعد مردن روزگار
خانه نسیان به مهجوران خاکی میکشد ۵
فانی آنکس را فنا باشد مسلم کو به دهر
درد و داغ عشقبازی را به پاکی میکشد ۶
دین بهر می و چو مغبچه جوید چنان کنند ۱
ایمان چو باختند بزنار زلف او
آنگه سبک نشاط به رطل گران کنند ۲
سرخوش چو بهر عیش کله گوشه بشکنند
نقل طرب ز انجم هفت آسمان کنند ۳
می از سفال دیر چو مستانه در کشند
خورشید زرنگار سپهرش کمان کنند ۴
باده خور تا زنده ای کز بعد مردن روزگار
خانه نسیان به مهجوران خاکی میکشد ۵
فانی آنکس را فنا باشد مسلم کو به دهر
درد و داغ عشقبازی را به پاکی میکشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۶ - مخترع
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۸ - تتبع خواجه سلمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.