هوش مصنوعی:
شاعر از رنج و المهای فراوانی که از آشنایان دیده سخن میگوید و بیان میکند که دیگر میلی به معاشرت با آنها ندارد، حتی با خودش نیز احساس بیگانگی میکند. او درد و رنج ناشی از این روابط را به دو نیمه تقسیم میکند: نیمی از دلخراشی و نیمی از جانفرسایی.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، موضوعات مطرحشده مانند رنج، اندوه و بیگانگی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۱ - ز آشنایان آن قدر رنج و الم دیدم که نیست
ز آشنایان آن قدر رنج و الم دیدم که نیست
میل آن اکنون که با خود نیز باشم آشنا ۱
دل خراش و جان عنا بیند از ایشان گوئیا
هست یک نصف از خراش دل دگر نصف از عنا ۲
میل آن اکنون که با خود نیز باشم آشنا ۱
دل خراش و جان عنا بیند از ایشان گوئیا
هست یک نصف از خراش دل دگر نصف از عنا ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:ستهٔ ضروریه
گوهر بعدی:شماره ۲ - صحت ار خواهی مکن میل طعام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
