خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از شور و فتنه‌ای که در جهان ایجاد شده و غم‌هایی که طرب را از دل‌ها ربوده، شکایت می‌کند. او از جادوی چشم و ابروی معشوق و دلبستگی‌های ناامیدکننده می‌گوید و از درد هجران و حرمان می‌نالد. شاعر همچنین از دوگانگی رفتار معشوق (با دوستان مانند زهر و با دشمنان مانند قند) گلایه دارد و از ترس آتش گرفتن خرمن دلش به دلیل آه‌های سوزانش می‌ترسد. در پایان، او از نپسندیدن گردی بر دامن معشوق و تحمل بلاهای دلش سخن می‌گوید.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد تا به درستی درک شوند.

باز این چه شور و فتنه ست کاندر جهان فکندی
کز دست غم ز دلها بیخ طرب بکندی

از چشم شوخ و ابرو جادوی با کمانی
وز زلف دزد هندو دلبند با کمندی

تا کی به دست دستان دست زمانه پیچی
تا کی به سحر چشمان چشم سپهر بندی

تا کی به خار هجران چشم امید خاری
تا کی به تیغ حرمان روی مرا درندی

در چشم امن نیشی در کام فتنه نوشی
با دوستان چو زهری با دشمنان چو قندی

ترسم که آتش افتد در خرمن تو ای مه
گر من زدل بر آرم آهی به دردمندی

هر شب به دانه دل پیشت سپند سوزم
کز بس پسند هر چشم شایسته سپندی

گر سرو گلعذاری چون شمع از چه گریی
ور شمع اشکباری چون تازه گل چه خندی

بر دامن تو گردی چون من نمی پسندم
کوه بلا بر این دل آخر چرا پسندی

«مجد همگر»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir