هوش مصنوعی:
این متن درباره گوهری ارزشمند در دریای وجود انسان سخن میگوید که آرامش و خواسته دل است. شاعر از مردم میخواهد که این گوهر را که خردمندانه و گرانبهاست، بر دیده نشان دهند تا بینایی حقیقی را درک کنند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۲۸ - آن گوهر جان که در دریائی ماست
آن گوهر جان که در دریائی ماست
و آسایش و کام دل سودائی ماست ۱
چون مردم چشم از آنکه خرد است و عزیز
بر دیده نشانمش که بینائی ماست ۲
و آسایش و کام دل سودائی ماست ۱
چون مردم چشم از آنکه خرد است و عزیز
بر دیده نشانمش که بینائی ماست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - امشب شب برسر زدن و زاریم است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - برخیز و بده باده چه جای سخن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
