هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات بیان میکند که عشق معشوق مرهم دردهای اوست و بیگانه نمیشود زیرا جزئی از وجود اوست. با وجود از دست دادن صبر و دل، غم معشوق همچنان همراه اوست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۳۵ - عشق تو که مرهم دل ریش من است
عشق تو که مرهم دل ریش من است
بیگانه نمی شود مگر خویش من است ۱
از من دل و صبر بازگشتند و هنوز
منزل منزل غم تو در پیش من است ۲
بیگانه نمی شود مگر خویش من است ۱
از من دل و صبر بازگشتند و هنوز
منزل منزل غم تو در پیش من است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - دیدار تو شمع عالم افروز من است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - کاری که زهجران تو در پیش من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
