خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج عاشقی است که در فراق معشوق به سر می‌برد. شاعر از اضطراب و ناآرامی دل خود می‌گوید و از این که عشق برایش همچون گردابی بی‌کران است که امید نجات از آن نیست. او از ناتوانی در گشودن گره‌های دلش می‌نالد و از تغافل معشوق که همچون تیغی بر قلبش فرود آمده است. شاعر به رغم همه رنج‌ها، همچنان به عشق وفادار است و امیدوار است که روزی معشوق به سوی او بازگردد.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه عمیق و بیان احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد.

بی‌تو مرگ آسوده سازد اضطراب دل مرا
آنچه گردابست عالم را بود ساحل مرا

ناید از دستم گشاد عقدهای دل که هست
ناخنم سست و هزاران عقده مشکل مرا

در محیط عشق کز وی نیست امید نجات
این بسم کز دورافتد چشم بر ساحل مرا

برنخوردم زآنچه در کشت محبت کاشتم
کز زمین تارست رزق برق شد حاصل مرا

روز و شب اکنون بپویم در رهت کی دیده کس
رسته از رنج ره و آسوده در منزل مرا

بر تنم زخمی نه و غلطم بخون دیدی چسان
کشت از تیغ تغافل عاقبت قاتل مرا

نیستم پروانه کایم از چراغان در سماع
شعله رخساری به از صد شمع در محفل مرا

نیست ممکن در محبت اوج گیرد کوکبم
جز شبی کاید فرود آن ماه در منزل مرا

هرگزم نشکفت از وصلت گلی بعد از وفات
جز گل حسرت دمد آیا چه گل از گل مرا

آه تا کی با رقیبان می‌کشی وز تاب می
خون چکد از رخ ترا و خون چکد از دل مرا

گرنه از محمل نشینم تنگ دل مشتاق چیست
چون جرس این ناله زار از پی محمل مرا

«مشتاق اصفهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir