شماره ۳۸ - از انتظار مکش بیش از این فکاری را

از انتظار مکش بیش از این فکاری را
بخود قرار مده قتل بی‌قراری را ۱

بیا بیا که خدایت برآورد امید
تو گر امید بر آری امیدواری را ۲

گذشت عمر بحسرت مرا چو آن بلبل
که در قفس گذرانید نوبهاری را ۳

بقتل سوخته خویش اضطراب از چیست
مگر بود چه‌قدر زندگی شراری را ۴

گرفته است سر انگشت من چو شمع آتش
مگر گشوده نقاب آتشین عذاری را ۵