شماره ۵۳ - جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است

جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است
بلبلی از چمنی در قفسی افتاده است ۱

باید افغان ز جفای تو و افغان کز ضعف
کار ما خسته دلان با نفسی افتاده است ۲

زان بکوی عدمم خوش که جز آن کوی کجاست
که نه آنجا بکسی کار کسی افتاده است ۳

فصل گل شد چه بمرغی گذرد آه که او
بی پروبال بکنج قفسی افتاده است ۴

سوز دم رشگ درین بادیه هرجا بینم
آتشی جسته و در جان خسی افتاده است ۵

محمل ناز که زین‌دشت گذشته است که باز
دل بدنبال صدای جرسی افتاده است ۶

آمدم سوی تو اکنون نکنم چون فریاد
که گذارم بر فیاد رسی افتاده است ۷

هر کسم دید بدنبال نگاهت بیخود
گفت مستی بقفای عسسی افتاده است ۸

نه همین خفته ز بیداد تو در خون مشتاق
کشته تیغ تو در خاک بسی افتاده است ۹