شماره ۷۵ - سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت

سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت
طرفه شهبازی مرا از دام غافل جست و رفت ۱

پای من برناید از گل ورنه در راه طلب
سوی منزل رهروی هر گام از گل رست و رفت ۲

نه دل ما را همین از نیش غم افکار ساخت
هر طرف ان سر و سیم اندام صد دل خست و رفت ۳

گر حجاب از دیدنش مانع نبودش پس چرا
ساخت پیش چهره گلفام حایل دست و رفت ۴

گر نبود از باده امشب سرگران با من چرا
گشت در بزم من ناکام داخل مست و رفت ۵

ریخت خونم را و بر خاکم فکند افغان که ساخت
از ره کینم چو نقش گام قاتل پست و رفت ۶

از کمندش جستی و شد ورد مشتاق این سخن
طرفه شهبازی مرا از دام غافل جست و رفت ۷