هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد دوری، عشق ناکام و حسرت‌های زندگی سخن می‌گوید. شاعر از فراق، گذر عمر و ناله‌های درونی خود می‌گوید و احساسات عمیق انسانی مانند عشق، اندوه و امید را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند حسرت و اندوه نیاز به تجربه‌ی زندگی بیشتری دارند.

شماره ۹۱ - بر لب به غیر ناله که دمساز مانده است

بر لب به غیر ناله که دمساز مانده است
از دوریت به ما چه دگر باز مانده است ۱

آمد خزان عمر و هوای چمن بجاست
پَر رفته است و حسرت پرواز مانده است ۲

چون دل زید به پنجه مژگان او که صید
سالم کجا به چنگن شهباز مانده است ۳

دارم ز دیر و کعبه به دل رو که این در است
در عشق اگر دری بر خم باز مانده است ۴

کردم به باغ ناله‌ای و تا ابد مرا
از شوق غنچه گوش بر آواز مانده است ۵

جز من که در دلم غمت افسرده پاک را
در خانه سیل خانه برانداز مانده است ۶

مشتاق را ز عشق بود بوی گل کجا
پنهان به زیر پرده غماز مانده است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰ - گر بعاشق سر عتابش نیست
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - بر بلبل آنچه از ستم باغبان گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.