هوش مصنوعی:
این شعر از حسرت و ناتوانی در رهایی از دام عشق سخن میگوید. شاعر خود را مانند مرغی اسیر توصیف میکند که بالی برای پرواز ندارد. او زیبایی معشوق را میستاید اما از بیاعتنایی و سردی او شکایت دارد. عاشق دردمند، نالههایش را بیپاسخ میبیند و خود را در چرخهای از عشق نافرجام و رنج عاطفی گرفتار مییابد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، تم غالب شعر حول محور عشق نافرجام و رنج عاطفی است که نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۲۳ - رستنش از دامت احتمال ندارد
رستنش از دامت احتمال ندارد
مرغ اسیریست دل که بال ندارد ۱
آن قدر و رفتار بین که سرو خرامان
جلوه جانبخش این نهال ندارد ۲
روی تو ماهست لیک در خم ابرو
ماه برخ عنبرین هلال ندارد ۳
خسته دلم صید کودکیست که هرگز
رحم بمرغ شکسته بال ندارد ۴
نالم و دانم که ره بگوش تو ای گل
ناله مرغ ضعیف نال ندارد ۵
زینت حسن است تیره بختی عاشق
روی توحاجت به خط و خال ندارد ۶
ساخته مشتاق با گدائی کویت
داعیه حشمت و جلال ندارد ۷
مرغ اسیریست دل که بال ندارد ۱
آن قدر و رفتار بین که سرو خرامان
جلوه جانبخش این نهال ندارد ۲
روی تو ماهست لیک در خم ابرو
ماه برخ عنبرین هلال ندارد ۳
خسته دلم صید کودکیست که هرگز
رحم بمرغ شکسته بال ندارد ۴
نالم و دانم که ره بگوش تو ای گل
ناله مرغ ضعیف نال ندارد ۵
زینت حسن است تیره بختی عاشق
روی توحاجت به خط و خال ندارد ۶
ساخته مشتاق با گدائی کویت
داعیه حشمت و جلال ندارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - نشاطانگیز آفاقست اگر صاحبدمی خندد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - دولت فقر آفت زوال ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
