هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر ناامیدی و یأس شاعر از رسیدن به آرزوها و اهدافش است. او احساس میکند تلاشهایش بیثمر است و مانند تیری است که به هدف نمیرسد. همچنین، شاعر از عشق و مشقتهای راه آن سخن میگوید و اشاره میکند که حتی اگر به مقصد برسد، ممکن است جانش به پایان رسیده باشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، وجود مفاهیمی مانند یأس و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر مناسب نباشد.
شماره ۱۲۷ - نیم غمین که بگردون مرا فغان نرسد
نیم غمین که بگردون مرا فغان نرسد
اگر ببار رسد گو بآسمان نرسد ۱
چه پرورش دهم آن نخل را درین گلشن
که چون رسد ثمر او بباغبان نرسد ۲
چرا کشم چو نه آهم رسد ز ضعف بر او
که از کمان جهد این تیر و بر نشان نرسد ۳
بده برنج ره عشق تن کجا مشتاق
رسد بمنزل جانانه تا بجان نرسد ۴
اگر ببار رسد گو بآسمان نرسد ۱
چه پرورش دهم آن نخل را درین گلشن
که چون رسد ثمر او بباغبان نرسد ۲
چرا کشم چو نه آهم رسد ز ضعف بر او
که از کمان جهد این تیر و بر نشان نرسد ۳
بده برنج ره عشق تن کجا مشتاق
رسد بمنزل جانانه تا بجان نرسد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - از آن غم را دل ما خانه باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
