شماره ۱۵۹ - پی چه گلبن بختم گل مراد دهد

پی چه گلبن بختم گل مراد دهد
که تا دهد فلکش چیند و بباد دهد ۱

می‌ست تلخ جدائی که میکشد ساقی
از این شرابم اگر جرعه زیاد دهد ۲

معاشران ز پی صحبت تو مدهوشند
تر از حسرت ما ز آن میان که یاد دهد ۳

ازو مراد طلب عالمی و من خاموش
که لطف دوست مرا باید آنچه داد دهد ۴

کنونکه سوخت فراقم کجاست دلسوزی
که در هوای تو خاکسترم بباد دهد ۵

دوئی بکوی مغان کی سزد خوش آن ساقی
که گر میم دهد از جام اتحاد دهد ۶

بود به بزم شهان ساغری بدور که یاد
ز کاسه سر جمشید و کیقباد دهد ۷

خوشم که درد توام در میان گرفته مباد
فلک چو مهره از این ششدرم گشاد دهد ۸

دهد مراد دلش ایزد آنکه یاد تو را
ز نامرادی مشتاق نامراد دهد ۹