هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان احساسات عمیق و عاشقانه می‌پردازد. در آن از مفاهیمی مانند بیوفایی، عشق، محبت، رنج، و مرگ سخن گفته می‌شود. شاعر از زبان بلبل و دیگر عناصر طبیعت برای بیان دردها و رنج‌های عاشقانه استفاده می‌کند و به مفاهیمی مانند فداکاری، اسارت، و آزادی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و مرگ نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

شماره ۱۶۰ - گرنه ز بیوفایی گل یاد میکند

گرنه ز بیوفایی گل یاد میکند
بلبل بباغ بهر چه فریاد میکند ۱

ما را ز ما خرید و ملولیم ما که او
هر بنده که میخرد آزاد می‌کند ۲

آنم به بی‌ستون محبت که ناخنم
در دست کار تیشه فرهاد میکند ۳

روزی به دام افتد و از دیده‌اش رود
خونی که صید در دل صیاد میکند ۴

رشگم بخون کشید دگر آن شه بتان
قتل که را اشاره بجلاد می‌کند ۵

بیجرم چشم ساغر می نیست پر ز خون
این بس گناه او که دلی شاد میکند ۶

باشد برنده‌تر دم صبح اجل ز تیغ
شمع سحر عبث گله از باد میکند ۷

مشتاق در غمت نه کنون طالب فناست
عمریست در هلاک خود امداد میکند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - پی چه گلبن بختم گل مراد دهد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - هرگز ای گل از تو بلبل شیوه یاری ندید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.