هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زبان یک مرغ در قفس بیان میشود. مرغ از اسارت خود در قفس و دوری از طبیعت و آزادی شکایت دارد. او از تنهایی، نداشتن همزبان و محدودیتهای زندگی در قفس مینالد و آرزوی آزادی و بازگشت به طبیعت را دارد.
رده سنی:
12+
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند اسارت، تنهایی و آرزوی آزادی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
شماره ۱۹۱ - نیست بیجا نالهام از تنگی جا در قفس
نیست بیجا نالهام از تنگی جا در قفس
مرغیم کافتاده از دامان صحرا در قفس ۱
موسم گل شد بگو صیاد آخر کی رواست
مست هر بلبل بشاخی منزل ما در قفس ۲
تا درین بستان سرا بودم نبود آزادیم
در شکنج دام منزل داشتم یا در قفس ۳
عندلیب ما نشد هرگز بباغی نغمهسنج
گاهگاهی نالهای میکرد اما در قفس ۴
کیستم بیهمزبان خاموش آن مرغ اسیر
کز همآوازان خویش افتاده تنها در قفس ۵
از گرفتاری ننالم مرغ بیبال و پرم
در حصارم از بلاافتادهام تا در قفس ۶
گر اسیران را خوش آید گفتگویم دور نیست
همچو طوطی گشتهام مشتاق گویا در قفس ۷
مرغیم کافتاده از دامان صحرا در قفس ۱
موسم گل شد بگو صیاد آخر کی رواست
مست هر بلبل بشاخی منزل ما در قفس ۲
تا درین بستان سرا بودم نبود آزادیم
در شکنج دام منزل داشتم یا در قفس ۳
عندلیب ما نشد هرگز بباغی نغمهسنج
گاهگاهی نالهای میکرد اما در قفس ۴
کیستم بیهمزبان خاموش آن مرغ اسیر
کز همآوازان خویش افتاده تنها در قفس ۵
از گرفتاری ننالم مرغ بیبال و پرم
در حصارم از بلاافتادهام تا در قفس ۶
گر اسیران را خوش آید گفتگویم دور نیست
همچو طوطی گشتهام مشتاق گویا در قفس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - آن باده که باید لب از او تر نکند کس
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - میکشم جوری از آن نرگس فتان که مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
