شماره ۱۹۲ - میکشم جوری از آن نرگس فتان که مپرس

میکشم جوری از آن نرگس فتان که مپرس
میخورم خونی از آن غنچه خندان که مپرس ۱

آه از محنت هجر تو که حالی دارم
روز وصل تو بیاد شب هجران که مپرس ۲

کرده پا بست قفس الفت صیاد مرا
ورنه هست آنقدرم ذوق گلستان که مپرس ۳

گفتمش صبر ز بیداد تو ورزم تا کی
گفت اگر هست ترا حوصله چندانکه مپرس ۴

حذر از شعله آهی که برآید ز دلم
آتشی هست درین سوخته پنهان که مپرس ۵

ز آنچه از تیر تو باشد بدلم پرسیدی
آنقدر بر سر هم ریخته پیکان که مپرس ۶

مگر آورد صبا نکهت زلفت کامشب
حال مشتاق بحدیست پریشان که مپرس ۷