هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به موضوعات عشق، فداکاری، و جستجوی معنویت میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی ویرانگر و در عین حال سازنده یاد میکند و خود را در این مسیر فداکار و مشتاق نشان میدهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۲۰۰ - جز آنکه کرد ز عشقت خراب خانه خویش
جز آنکه کرد ز عشقت خراب خانه خویش
کدام مرغ ز هم ریخت آشیانه خویش ۱
سزد چو لیلی و مجنون من و تو گر نازیم
ز حسن و عشق بعهد خود و زمانه خویش ۲
به بحر عشق منم آن صدف که نیست مرا
بجز کف تهی از گوهر یگانه خویش ۳
بمزرعی که نروید ز بیم برق گیاه
کنم برای چه در زیر خاک دانه خویش ۴
تو بحر فیضی و مشتاق تشنه لب آبی
بر آتشش بزن از لطف بیکرانه خویش ۵
کدام مرغ ز هم ریخت آشیانه خویش ۱
سزد چو لیلی و مجنون من و تو گر نازیم
ز حسن و عشق بعهد خود و زمانه خویش ۲
به بحر عشق منم آن صدف که نیست مرا
بجز کف تهی از گوهر یگانه خویش ۳
بمزرعی که نروید ز بیم برق گیاه
کنم برای چه در زیر خاک دانه خویش ۴
تو بحر فیضی و مشتاق تشنه لب آبی
بر آتشش بزن از لطف بیکرانه خویش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - جز آنکه برد چو شمعت شبی بخانه خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - از اشک و آه دایم در عشق آن پریوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.