هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و ستایش شاعر به معشوق (صنم) است. شاعر از جدایی و دوری معشوق شکایت کرده و تأثیر حضور و زیبایی او را بر جهان (بتکده، دیر و حرم) توصیف می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند کفر و ایمان، نور و ظلمت، و وحدت وجود دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

شماره ۲۱۸ - بی تو بتان را چه سرور ای صنم

بی تو بتان را چه سرور ای صنم
بتکده را بی تو چه شور ای صنم ۱

یافته از موی تو و روی تو
دیر و حرم ظلمت و نور ای صنم ۲

بت‌شکنی پیشه کند بت‌تراش
گر کنی از پرده ظهور ای صنم ۳

پر ز بتان بتکده اما چو تو
نیست بتی مست غرور ای صنم ۴

برهمنان گرد تو و من تو را
چند کنم سجده ز دور ای صنم ۵

موسیم از بتکده نور تو را
دیده نه در وادی طور ای صنم ۶

کافر عشق توام و نام تو است
ورد لبم تا لب گور ای صنم ۷

ناله مشتاق به بتخانه‌ها
از غمت انداخته شور ایصنم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - دامن خویش ز خون مژه گلشن کردم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - ای کس من در جهان گر جز تو کس میداشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.