هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از دوری یار و ناله‌های زار اوست. شاعر از لطف‌های گذشته و عاقبت تلخ رابطه یاد می‌کند و از باد صبا می‌خواهد که پیامش را به یار برساند. او از درد هجران و انتظار کشیدن برای دیدار یار می‌گوید و در نهایت، از ترس نابودی هستی خود در اثر گرمای عشق سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شماره ۲۲۷ - چه خوش بودی نبودی گر ز من دور اینقدر یارم

چه خوش بودی نبودی گر ز من دور اینقدر یارم
فراچون داشتی گوشی شنیدی ناله زارم ۱

نخستم لطفها کردی و کشتی عاقبت زارم
چنان بود اول کارم چنین شد آخر کارم ۲

صبا زان گل شمیمی گاهی آوردی و از شادی
گشودی در قفس بال و پر مرغ گرفتارم ۳

ز درد درویش جان دادمی تا او فرستادی
نوید داروی وصل و شدی به اندک آزارم ۴

گسستی رشته عمر اجل تا ناخن وصلش
گشودی عقده دشوار هجر از رشته کارم ۵

ز هجران دادمی جان تا گذر کردی بمن جانان
برون ز اقلیم هستی رفتمی تا آمدی یارم ۶

رسیدی غافل و گرد از وجود من برآوردی
ز گرد ره سمند ناز دور افتاده دلدارم ۷

کنی مشتاق تا کی ناله ترسم از دم گرمت
جهد برقی و سوزد خرمن هستی بیکبارم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - جنوم را فزود از بسکه آن رفتار و قامت هم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - تو در غربت من آرام از غمت چون در وطن گیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.