هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی به ستایش معشوق و بیان احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از عشق بینظیر خود سخن میگوید و معشوق را به خورشید تشبیه میکند که حتی تاج خورشید نیز از رشک به پای او خاک میشود. او از بینیازی معشوق و التفات او به خود میگوید و در نهایت، مشتاقانه آرزوی بوسهای از معشوق را دارد تا توشه راه عدم شود.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۶۳ - به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
خوبتر از یکدگر باشند سرتا پای تو ۱
بر نتابد رنگ شرک مدعی عشق غیور
بر سر آن کوی جای ما بود یا جای تو ۲
رخ بپایت سوده جا دارد کشد هر دم بخاک
افسر خورشید را از رشک نقش پای تو ۳
جای نازت با رقیبان است هر دم صد نیاز
هست گویا خاصه از بهر من استغنای تو ۴
زان ننالم نیست با من دانمت چون التفات
سوزدم با غیررشک لطف پا برجای تو ۵
میرود زین خاکدان مشتاق و خواهد بوسهای
توشه راه عدم از لعل روحافزای تو ۶
خوبتر از یکدگر باشند سرتا پای تو ۱
بر نتابد رنگ شرک مدعی عشق غیور
بر سر آن کوی جای ما بود یا جای تو ۲
رخ بپایت سوده جا دارد کشد هر دم بخاک
افسر خورشید را از رشک نقش پای تو ۳
جای نازت با رقیبان است هر دم صد نیاز
هست گویا خاصه از بهر من استغنای تو ۴
زان ننالم نیست با من دانمت چون التفات
سوزدم با غیررشک لطف پا برجای تو ۵
میرود زین خاکدان مشتاق و خواهد بوسهای
توشه راه عدم از لعل روحافزای تو ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - زآنکو نروم بلبلم و جای منست این
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - بکف پیاله بگلشن روم چسان بیتو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.