شماره ۲۶۴ - بکف پیاله بگلشن روم چسان بیتو

بکف پیاله بگلشن روم چسان بیتو
چه خون چه باده چه گلخن چه گلستان بیتو ۱

چه گلبنی تو که هر سو برد سراسیمه
دلم چو طایر گم کرده آشیان بیتو ۲

چه گل ز وصل توام بشکفد مرا که گذشت
بهار عمر به بی‌برگی خزان بیتو ۳

بیا که با تو مرا زیستن دمی خوشتر
هزار مرتبه از عمر جاودان بیتو ۴

من از غم تو کشم خون تو با حریفان می
چنین تو بی‌من و من مانده‌ام چنان بیتو ۵

چنینکه جوشد ازو خون چو خاروخس چه عجب
بسیلم ار دهد این چشم خونفشان بیتو ۶

نیامدی بکنارم تو و از آتش شوق
چو شمع سوختم و رفتم از میان بیتو ۷

ز نقش پا نشناسد کسم که از خواری
برابرم بزمین کرده آسمان بیتو ۸

چه داند آنکه ندیدست ترکتازی سیل
بمن چه میکند اشک سبک‌عنان بیتو ۹

بیا ز لطف و ببین بی‌قراری مشتاق
که دیگرش نبود طاقت و توان بیتو ۱۰