هوش مصنوعی:
این متن شعری است که احساسات شاعر را دربارهٔ جدایی، غم و اندوه، و حسادت بیان میکند. شاعر از ماه و خورشید به عنوان نمادهایی برای توصیف عشق و از دست دادن استفاده میکند. او از دوری معشوق و رنج ناشی از آن سخن میگوید و احساس تنهایی و طردشدگی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند حسادت، اندوه و تنهایی نیاز به درک و تجربهٔ عاطفی بیشتری دارند.
شماره ۲۷۹ - از پرتو مهر، شد آخر آن ماه
از پرتو مهر، شد آخر آن ماه
محفل فرزندم، الحمدالله ۱
دامان خرگاه، تا برزد آن ماه
شد ماه پنهان، در زیر خرگاه ۲
ما را بکویش خیزد چه از آه
آن قصر عالی این رشته کوتاه ۳
غیر و من آخر تا چند باشیم
مقبول مجلس مردود درگاه ۴
نخلیست مقصود کورا و ما را
شاخیست سرکش دستیست کوتاه ۵
چون آفتابش گویم که باشد
ماه من و مهر آن مهر و این ماه ۶
او همدم غیر وز رشک ما را
آهی و صد اشک اشکی و صد آه ۷
محفل فرزندم، الحمدالله ۱
دامان خرگاه، تا برزد آن ماه
شد ماه پنهان، در زیر خرگاه ۲
ما را بکویش خیزد چه از آه
آن قصر عالی این رشته کوتاه ۳
غیر و من آخر تا چند باشیم
مقبول مجلس مردود درگاه ۴
نخلیست مقصود کورا و ما را
شاخیست سرکش دستیست کوتاه ۵
چون آفتابش گویم که باشد
ماه من و مهر آن مهر و این ماه ۶
او همدم غیر وز رشک ما را
آهی و صد اشک اشکی و صد آه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۸ - تا کی کند یار، از من کناره
گوهر بعدی:شماره ۲۸۰ - ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
