هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به موضوع عشق، دلبری، و رنج‌های عشق می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند و گاهی دردناک یاد می‌کند و تأکید دارد که بدون معشوق، زندگی معنایی ندارد. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر، جستجوی حقیقت، و ارزش عشق حقیقی اشاره می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان نامفهوم یا نامناسب باشد.

شماره ۲۹۰ - ای که میجوئی بخوبی همچو لیلی دلبری

ای که میجوئی بخوبی همچو لیلی دلبری
حال مجنون ناید ار لیلی نباشد دیگری ۱

چون ندادت عشق از اول چشم یعقوبی چه سود
گر ببینی صدره از یوسف بحسن افزون‌تری ۲

گر نگشتی صید شوخی زاهل دل خود را مخوان
نیست دل آندل که گرد او نگردد دلبری ۳

زوشراری بس ترا داری گر استعداد عشق
میتواند زد بچندین خرمن آتش اخگری ۴

در دل سخت تو این نیش ار نگردد کارگر
نیست جرم غمزه خوبان گر از حق نگذری ۵

قطره خونی گشودن از رگ خارا بسعی
تیشه فولاد نتواند چه جای نشتری ۶

گر ترا مشتاق باشد دیده جوهرشناس
در کفت خواهد فتاد آخر گرامی گوهری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - ایکه از باد صبا بوی کسی میشنوی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - نه چون سرو است آزادی مرا زین گلشن ایقمری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.