غزل ۷۸ - اندر دل من عشق تو نور یقینست

اندر دل من عشق تو نور یقینست
بر دیدهٔ من نام تو چون نقش نگینست ۱

در طبع من و همت من تا به قیامت
مهر تو چو جنانست و وفای تو چو دینست ۲

تو بازپسین یار منی و غم عشقت
جان تو که همراه دم بازپسینست ۳

گویی ببر از صحبت نا اهل بر من
از جان به برم گر همه مقصود تو اینست ۴

آن را غرض صحبت دیدار تو باشد
او را چه غم تاش و چه پروای تکینست ۵

امید وصال تو مرا عمر بیفزود
خود وصل چه چیزست که امید چنینست ۶

گفتم که ترا بنده نباشد چو سنایی
نوک مژه بر هم زد یعنی که همینست ۷