غزل ۱۵۷ - جانا ز غم عشق تو من زارم من زار

جانا ز غم عشق تو من زارم من زار
از تودهٔ سیسنبر در بارم در بار ۱

هر چند که بیزار شدم من ز جفاهات
زین مایهٔ بیزاری بیزارم بیزار ۲

تا در کف اندوه بماندست دل من
زین محنت و اندوه بر آزارم آزار ۳

از بهر رضای دل تو از دل و از جان
ای دوست به جان تو که آوارم آوار ۴

ای روی تو چون روز و دو زلفین تو چون شب
پیوسته شب از عشق تو بیدارم بیدار ۵

ای نقطهٔ خوبی و نکویی به همه وقت
گردندهٔ عشق تو چو پرگارم پرگار ۶

پیکار نیم از غمت ای ماه شب و روز
بر درگه سودای تو بر کارم بر کار ۷

در کعبهٔ تیمار اگر چند مقیمم
ای یار چنان دان که به خمارم خمار ۸

از عشوهٔ عشق تو اگر مست شدم مست
از خوردن اندوه تو هشیارم هشیار ۹

از هجر تو نزدیک سنایی چو رخ تو
اندر چمن عشق به گلزارم گلزار ۱۰