هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق شدید و ناامیدانه خود به معشوقهای که مانند ماه زیباست سخن میگوید. او توصیف میکند که عشق این معشوق، دل و دینش را تحت تأثیر قرار داده و باعث نابودی صبر و عقلش شده است. با وجود درد و رنجی که از این عشق متحمل میشود، معشوقه بیرحم است و به او ترحم نمیکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات شدید و ناامیدی ممکن است برای سنین پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۱۱ - بر سپهر نیکویی رویش چو مه خرمن زده است
بر سپهر نیکویی رویش چو مه خرمن زده است
آتش عشق آن مه خرمن زده در من زده است ۱
نام من در عشق او گشته است خرمن سوخته
تا سر زلفش ز عنبر گرد مه خرمن زده است ۲
کوته است از دامن عقل و صبوری دست من
تا مرا سودای آن مه دست در دامن زده است ۳
عشق شورانگیز او زد راه دین و دل مرا
گرچه او را دوست خواندم زخم چون دشمن زده است ۴
پیش تیر عشق او از صبر جوشن ساختم
روز صبرم تیره شد تا تیر بر جوشن زده است ۵
دیده ام روشن به رویش بود و اکنون باد سرد
خاک نومیدی مرا در دیده روشن زده است ۶
گرچه هر دم زان دل بی رحم او آهی زنم
رحم ناید در دلش گویی دل از آهن زده است ۷
آتش عشق آن مه خرمن زده در من زده است ۱
نام من در عشق او گشته است خرمن سوخته
تا سر زلفش ز عنبر گرد مه خرمن زده است ۲
کوته است از دامن عقل و صبوری دست من
تا مرا سودای آن مه دست در دامن زده است ۳
عشق شورانگیز او زد راه دین و دل مرا
گرچه او را دوست خواندم زخم چون دشمن زده است ۴
پیش تیر عشق او از صبر جوشن ساختم
روز صبرم تیره شد تا تیر بر جوشن زده است ۵
دیده ام روشن به رویش بود و اکنون باد سرد
خاک نومیدی مرا در دیده روشن زده است ۶
گرچه هر دم زان دل بی رحم او آهی زنم
رحم ناید در دلش گویی دل از آهن زده است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - چون زلف تو بی قرارم از عشقت
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - آن باده را که گونه بیجاده آمده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
