هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبایی مانند ماه، زلف شب، سرو و باغ، احساسات خود را نسبت به معشوق بیان میکند. او معشوق را با ماه و سرو مقایسه میکند و از عشق و فتنهای که در دلش ایجاد شده سخن میگوید.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۴۲ - ماه را ماند رخش ناکاسته
ماه را ماند رخش ناکاسته
زلف چون شب ماه را آراسته ۱
سرو بالایی که چون بالای او
باغبان یک سرو ناپیراسته ۲
تا مرا سودای آن مه در سر است
ماه را مانم ولیکن کاسته ۳
در نشست و خاست چون سرو است و مه
فتنه ای زان سرو و مه برخاسته ۴
از همه خوبان دل او را خواسته است
هم دلش دارم فدا هم خواسته ۵
زلف چون شب ماه را آراسته ۱
سرو بالایی که چون بالای او
باغبان یک سرو ناپیراسته ۲
تا مرا سودای آن مه در سر است
ماه را مانم ولیکن کاسته ۳
در نشست و خاست چون سرو است و مه
فتنه ای زان سرو و مه برخاسته ۴
از همه خوبان دل او را خواسته است
هم دلش دارم فدا هم خواسته ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - شب شنیدستی ز روز آویخته
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - گر به دو رخ فتنه نظاره ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
