هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند بهشت (خلد) و رودخانه‌های بهشتی (سلسبیل)، زیبایی چهره و لب‌های معشوق را ستایش می‌کند. همچنین، از درد فراق و رنج هجران سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به دانش ادبی و بلوغ عاطفی نیاز دارند.

شماره ۳۵ - ای روی تو چو خلد و لبانت چو سلسبیل

ای روی تو چو خلد و لبانت چو سلسبیل
بر خلد و سلسبیل تو جان و دلم سبیل ۱

در طاعت وای تو آمد دلم از آنک
از طاعت است یافتن خلد و سلسبیل ۲

ناهید پیش طلعت تو کی دهد فروغ
خورشید پیش عارض تو کی بود جمیل ۳

بغداد حسن و مصر جمالی و چشم من
بغداد را چو دجله بود مصر را چو نیل ۴

با چشم من بساز که خوبی و خرمی
هم دجله را قرین شد و هم نیل را عدیل ۵

از بار رنج هجر تو قدم بود چو دال
وز دست زخم هجر تو خدم بود چو نیل ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴ - بی دوست مانده ام چو تو را دوست خوانده ام
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - ای زلف تو چون وعده وصلت به درازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.