شماره ۶ - برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را

برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را
کزین بازیچه طفلان خرد مشت گل ما را ۱

جهان را نیست آن معنی که باید فکر آن کردن
الف با خوان هر مکتب شکافد این معما را ۲

به خود از بهر حسرت داد راهم ورنه معلومست
ز دریا چند در آغوش گنجد موج دریا را ۳

همین بس شاهد بی اختیاری های مشتاقان
که عذر از جانب یوسف بود جرم زلیخا را ۴

خموشی نزد عشق آرم که بر درگه سلطانان
کمان بر زه نمی آرند بازوی توانا را ۵

همین مقدار می خواهیم از رخ پرده برداری
که بشناسیم قدر بینش نادان و دانا را ۶

«نظیری » خاطری از داغ دل آزرده تر دارد
قدم هشیار نه این جا که در خون می نهی پا را ۷