شماره ۱۷ - بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما

بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما
بر زمین منصور افرازد ستون دار ما ۱

از معاصی توبه می کردیم پیش از عاشقی
این زمان عصیان شود از کفر استغفار ما ۲

از شبان وادی ایمن نفس سوزان تریم
موسی اندر طور می رقصد ز موسیقار ما ۳

شاهباز خامه ما عرض پروازی کند
مرغ جنت راست آب و دانه در منقار ما ۴

گر به طبع زاهدان تلخ است طعم ما چه غم
روشن از رخسار می خواران شود معیار ما ۵

خضر وقتی کو؟ که تعمیر خراب ما کند
زان که گنجی هست پنهان در ته دیوار ما ۶

هر کجا عشق است مستولی طبیبان خسته اند
از کدامین درد واجوید دل بیمار ما ۷

زیرکان را دانه و آب چمن خامش نکرد
عندلیب مست رمزی داند از اسرار ما ۸

چون مگس بر قند می جوشیم بر مطلوب خویش
گرمی سودای یوسف نشکند بازار ما ۹

خسرو نظمی «نظیری » نقش شیرین طرح کن
چرخ بار ما کشد چون عشق باشد کار ما ۱۰